Donderdag 13 oktober 2011

 

Het leven is goed. We hebben een mooi plaatsje vlak bij het strand op een parkeerplaats gevonden met douche en afvalbakken. Over een houten vlonder lopen we zo het strand op. Er is praktisch niemand en we besluiten dat we hier een paar dagen blijven; het is tenslotte nog steeds boven de 30 graden. Strandweer dus. Het strand ligt vol met schelpen en we hebben een paar mooie exemplaren gevonden en meegenomen.
We worden al aardig bruin en er blijkt een bakkertje en alimentacion vlakbij te zijn. Veel bedevaartgangers, joggers en andere sportieve Spanjaarden op het voetpad, dat langs het strand loopt. Er lopen ook veel honden dus Indy heeft het ook erg naar haar zin. ‘s Avonds een koude (strand)douche genomen en we voelden ons een ander mens na al die hitte. Een borreltje zorgde verder dat we als een baby hebben geslapen.

 

Vrijdag 14 oktober 2011

 

Na lekker te hebben uitgeslapen, zijn we naar de markt in Fisterre gelopen. Veel kleding en schoeisel en een paar kraampjes met groenten. Leuker was het om door het oude dorpje te lopen met smalle steegjes en allerlei winkeltjes. Hoewel het er behoorlijk schoon werd gehouden, kwamen we toch wel dode ratten tegen op straat. Minder dus. We hebben een lekker, zoet, geelkleurig brood gekocht en gingen weer naar het strand. Het was weer erg heet. We lagen naast een troep meeuwen en die vlogen eens per dag met honderden tegelijk uit over de zee om daar weer neer te strijken. Grappig gezicht, deze vogels hadden blijkbaar een dagelijks ritme. Bovendien bevonden ze zich naast een vissershaven, dus ze zullen wel precies geweten hebben waar de vis te halen viel. Aardig natuurlijk, als dat je hoofdwaarneming van de dag is. Verder lekker gelezen op het strand en goed verbrand.

 

Zaterdag 15 oktober 2011

 

We besluiten om richting Portugal te vertrekken. We lezen in de krant dat daar ook een hittegolf heerst. Dus we kunnen er niet op achteruitgaan. Het is 34 graden en we slapen aan een verlaten strand in Caamano, aan de Costa de Morte, nog steeds in Galicie, Spanje. We hebben een fantastisch uitzicht en kunnen weer zo het strand oplopen vanuit de bus. Achter ons is een fonteintje met drinkwater. We zijn vandaag maar zo’n 100 km opgeschoten maar hebben geen haast, dus so what. Een mooi, zonnig en verlaten strandje laat niemand op vakantie voorbijgaan, toch?

 

Zondag 16 oktober 2011

 

Het is vandaag feest, ook op onze staanplaats aan het strand. Er loopt in klederdracht een groepje muzikanten voorbij en spelen voor ieder huis, dat een vuurpijl (met harde knal) afsteekt. Leuk, want er wordt ook op de doedelzak gespeeld. Iets wat ik hier niet had verwacht. Het blijkt dat het de dag van Sta Lucia is, en het groepje speelt op ons verzoek een deuntje. Na lekker te hebben ontbeten, vullen we ons drinkwater aan en rijden verder naar Viana do Castelo in Noord Portugal. In tegenstelling tot de Costa de Morte in Spanje zijn de wegen in Portugal erg smal en lopen niet langs het strand. Beetje puhhhh, dus. Het is er ook nergens recht of vlak en alle mogelijke staanplaatsen voor de bus zijn al lang bezet. Het vrije, Remy leventje langs mooie stranden is dus afgelopen. We besluiten om in Viana naast een pier te gaan staan in een industrie terrein naast een restaurant met een klein strandje. De golven beuken op de kust en er is bovendien een stevige mist opgestoken, wat voor flink wat afkoeling zorgt. Het is er echt koud, vergeleken met Spanje, brrrrrrrrr

 

Maandag 17 oktober 2011

 

Het is toch weer mooi weer geworden, overal zon en 25+ graden, heerlijk. We rijden naar Braga, een drukke stad in het zuiden van de Minho waar verder niet zoveel te doen is en vervolgens naar de pelgrimskerk Bom Jesus even verderop. De Kerk van Portugal met een hoofdletter K. Na een hele klimmende rit tot de heuveltop bereiken we de kerk met zijn 1000 treden van de barokke trap. We kunnen vlakbij de kerk parkeren en het is er heerlijk koel tussen de bomen. Er staan ook 4 hotels naast de kerk, just in case.Indy vond het er ook heel lekker. Voor het eerst in Portugal is er zacht, groen gras en niet van dat stekelige onkruid. Ze viel meteen in slaap en genoot van de lekkere ondergrond. De kerk met zijn trap was erg mooi en we hebben er veel foto’s van genomen. Na op de parkeerplaats bij de kerk lekker te hebben gelunched met een kopje thee, reden we verder naar Citania de Briteiros, een Keltische heuvelnederzetting van 400 AD. Er wordt beweerd dat deze nederzetting zeer lang heeft standgehouden tegen de bezetting van de Romeinen. We moetsen natuurlijk meteen aan Asterix en Obelix denken. Het is er natuurlijk smoorheet. Op een of andere manier zijn die archeologische opgravingen altijd bloedheet als wij er komen kijken. Om te overnachten, reden we naar Guimares, dat we ook wilden zien. Na wat heen en weer gereden te hebben door de stad, komen we uiteindelijk in een naburig dorpje terecht, Vila de Brito. Er is hier een openbare parkeerplaats voor een sportparkje dat door een notabele aan het dorp is geschonken. Cynthia laat hier nieuwe zolen onder haar (Turkse) sandalen zetten en het dorpje bruist van levendigheid. Allemaal moeders die kinderen van school halen. We zijn typisch beland in een echt woondorpje. Omdat er in het veldje aan de overkant van de weg wat straatvuil werd verbrand, wat de hele nacht nog nasmeulde en bovendien de wind variabel was, kreeg de bus al gauw een ‘hickory’ flavour van binnen dus Cynthia baalde als een stekker. Nadat we de wagen zo’n 25 meter verzet hadden, viel het wel weer mee. Lekker geslapen tot een uur of 12 ‘s nachts. Toen kwamen er een stel lolbroeken voorbij die op de bumpers gingen staan en met alle macht op de bus stoinden te slaan. Het duurde maar even, maar je wordt dan toch wel wakker met een raar gevoel. Achteraf bleek er niets kapotgegaan maar Beer was toch wel flink geschrokken. Cynthia slipe als een os en heeft er nauwelijks iets van gemerkt. Ja, je kunt toch moeilijk in de onderbroek naar buiten rennen, die gasten waren er toen allang vandoor, natuurlijk.

 

 

 

Dinsdag 18 oktober 2011

 

Na een verder rustige nacht togen we naar Guimaraes met een leuke historische binnenstad.We hebben het 10e eeuws kasteel bezocht, dat toebehoorde aan Alonso Henriques, een van de eerste koningen van Portugal en verder het koninklijk paleis, Paco dos Duques de Breganca. Het paleis was geheel ingericht en verfraaid met tapijten naar tekeningen van Rubens. De rest van het meubilair was 17e- en 18e eeuws. Gestopt bij McDonalds, ff een McFlurry met smarties naar binnen gewerkt en van de Wifi gebruik gemaakt. Boodschappen gedaan bij een Hypermarchee en daar op de parkeerplaats overnacht. Om 12 uur ‘s nachts wederom op de deur geklopt door de nachtwaker. Het parkeerterrein werd gesloten en of we ff wilden opzouten. Gelukkig lag er een indusrtieterrein vlakbij dus wij daar naartoe verhuisd en verder geslapen. Het leven van een camperaar in Portugal gaat niet over rozen, althans dat van ons niet. We moeten toch nog eens beter informeren hoe die nadere lui dat nou doen.

 

Woensdag 19 oktober 2011

Het wordt al vroeg druk waar we staan en we besluiten daarom maar op te staan en rijden naar Barcelos, onze volgende bestemming.Dit is een leuk stadje, vrij dicht bij de kust. De rood bruine, Portugese haan is symbool van de stad en er is elke donderdag een grote markt, de oudste van Portugal. In tegenstelling tot alle nauwe, bochtige weggetjes die we tot nu toe hebben gereden, is dit dorp vrij ruim opgezet. Een, wederom leuk historische binnenstad (het sterft ervan in Portugal, evenals kerken en kloosters) met een kasteel, oude brug en historische huizen. We slenteren wat door de stad en slapen naast het zwembad aan de rivier. Hier staan ook andere campers dus we staan OK. Dat klopt, want we hebben heerlijk geslapen.

 

Donderdag 20 Oktober 2011

Het is nog steeds onbewolkt en over de 25 graden en we bezoeken de markt van Barcelos. Leuke markt waar van alles te koop is, kleding, groenten fruit maar ook complete meubels, schoenen, levende vogels en kippen tot wijnpersen en gistketels. Allemaal oudere dames die graaien dat het een lust is. Ze prijzen hun waren aan met een megafoon.Spijkerbroeken voor 5 euro, en ga maar door. We hebben er ons een uurtje staan te vergapen en wat rondgelopen. Daarna reden we verder naar Porto, zo’n 65 km verderop. De Garmin laat ons dwars door het oude centrum rijden. Gelukkig was het niet erg druk met auto’s op de weg en we konden toch in redelijke tijd de stad doorkomen. We stoppen oip de camping Praia de Madalena aan de kust, waar we de bus eens goed uitmestten, de was deden en ons lekker hebben gedoucht. We waren tenslotte al anderhalve week niet meer op een camping geweest. Ze hebben hier ook een Wifi, dus we kunnen nu e.e.a. uploaden.