Happy Campers

Costa Blanca

We zijn aan de Costa Blanca, in Calpe. Na een hele dag rijden vanaf Cordoba. Het laatste stukje in het donker gereden en met verkeerde coordinaten (van internet) hebben we eerst de Altea Hills doorkruist, en die zijn steil!
Het is hier goed toeven, we staan op een Camper plaats, Odissea, eigenlijk meer een camper camping. Warme douches, internet, stroom en alleen campers. Ideaal en het zonnetje schijnt. We stellen de terugreis nog maar een paar dagen uit.
Je kan hier bij de receptie mandarijnen kopen, 1 kilo voor 1 euro. En zo zoet…. heerlijk.

Om hier te komen zijn we via Malaga, Granada, Murcia en Alicante gereden. Heel relaxt over de grote weg van Andalusia. Weinig verkeer, dus kon ik heerlijk om me heen kijken. Zeker een streek om naar terug te gaan, onderweg veel aan Amerika moeten denken wat ook niet anders kan als je allemaal namen ziet zoals Santa Fe, Alamo, San Fransico, Nevada en het landschap en vegetatie lijkt ook heel veel op die van desert states.
Tussen Guadix en Baza zie je veel huizen gebouwd in het zandsteen, erboven de berg waar de schoorsteen boven uitkomt. Echt snake en spider country.

In het zuiden staan enorme hoeveelheden olijfbomen, ook in pot voor de verkoop, allemaal keurig in de rij en goed onderhouden, tussendoor zagen we soms witte wolken tussen de bomen, er werd iets gespoten. Bestaat er een olijfboomkever? Zo ja dan niet in Zuid Spanje.

De massa senioren die voor de zon komen gevonden

 

Zondag 6 november 2011

 

We besluiten ff naar een camping in Monte Gordo te rijden om alles weer bij te vullen en schoon te maken. Dit dorpje, even verderop is nog veel groter en drukker en er lopen vrijwel uitsluitend Nederlanders rond. De gemiddelde leeftijd is boven de 70 en ik laat me vertellen dat het hier lekker vlak is en dat dus ook mensen met een rollator terecht kunnen. In alle cafe’s en restaurants wordt nederlands gesproken en de mensen kijken naar een wedstrijd van PSV. Er zijn bridge avonden en hele drommen senioren komen erop af. De camping is al niet minder. Allemaal grijze golf; al horen we daar zelf ook bij natuurlijk. De camping is ook een beetje retro; allemaal wat ouder spul maar wel erg goedkoop. We staan er voor nog geen 10,-. Het is nog steeds erg mooi weer. Stralende zon en strakke blauwe lucht met een temperatuur van zo’n 20 graden, uit de wind nog iets heter.

 

We besluiten om hier nog een aantal dagen te blijven en van het mooie weer genieten. Daarna rijden we waarschijnlijk in zo kort mogelijke tijd terug naar huis. Dat zal een dag of 3, 4 duren. De kans is groot dat we vanaf nu geen WiFi hebben en al thuis zijn voordat dit relaas wordt afgemaakt. Ik schat dat we half/eind november weer thuis zijn.

 

 

Lisboa tot Algarve

 

Zaterdag 29 oktober 2011

 

Het is een heel luxe, 4 sterren camping, met een eigen picnick tafel, water, afvoer en vuilnisbak voor ons alleen. We besteden de rest van de dag om ons te orienteren en plannen te smeden voor de komende dagen, wat boodschappen te doen en enkele kleine reparaties aan de bus te plegen. De touwtjes van de verduistering/hor van het keukenraam zijn los geschoten. Een heel gepuzzel hoe die touwtje lopen, gelukkig komen we eruit.

 

Zondag 30 oktober 2011

 

Het is inmiddels wintertijd dus de klok gaat een uur achteruit. We bezoeken de stad; eerst een 2-daags openbaar vervoerkaartje kopen bij de sightseeing bus en vervolgens op een dubbeldekker ca. 4 uur langs alle bezienswaardigheden van Lissabon gereden.Het is 23 graden en stralend weer. Daarna lekker een zonnig terrasje gepikt met een lekker Sagres pilsje. We hebben ons lekker als toerist gedragen en komen voldaan weer op de camping.

 

Maandag 31 oktober 2011

 

Het water hier is zo lekker warm dat ik het er op waag en een paar T-shirts op de hand was. Daarna Indy op de camping uitgelaten, het is hier zo groot en omdat er een beprkt aantal mensen is, lijkt het wel of we aan de bosrand staan. Er lopen eekhorentjes, leuk vind Indy, zijn net katten die rennen ook altijd voorop en Indy er achter aan.

 

Weer met de bus naar het centrum en daarna met het trammetje naar het kasteel van St George. Boy nog nooit zoveel toeristen bij elkaar gezien, overal rijen voor de kassa. Het lijkt wel hoogseizoen. We volgen de drommen toeristen naar de ingang van het kasteel en besluiten om niet in de rij (van een paar busladingen) te gaan staan voor een kaartje.Verder door het befaamde Alfama naar beneden gelopen, ook weer tussen drommen met toeristen. Beetje desillusie moet ik zeggen want we hebben er nauwelijks een Portugees gezien en verder alleen maar souvernirshops en restaurants; waarschijnlijk moet je er ‘s avonds zijn. We zijn wel met de Funiculare meegeweest, leuke trip. Verder op zoek gegaan naar een mooie kathedraal die we met de tourbus hadden gezien. Deze echter niet terug kunnen vinden. Nou ja, toch een leuk dagje gehad.

 

Dinsdag 1 november 2011

 

Vandaag zijn we naar Belem geweest. Mooi park en 3 musea doorgewandeld. Erg mooi. ‘s nachts regent het weer pijpestelen.

 

Woensdag 2 november 2011

 

In de loop van de morgen droogt het op en het wordt mooi weer. We pakken alles in en rijden naar Freeport, een buitenwijk van Lissabon aan de overkant van de Taag. Cynthia heeft daar een groot shopping/ outlet center gevonden waar we gaan rondkijken.Inderdaad een gigantisch gebeuren en er loopt bijna niemand rond, ongelooflijk. Alles nieuwbouw en prachtig aangelegd. De prijzen schelen ook wat maar we kunnen niets van onze gading aan kleding vinden. We mogen niet op de parkeerplaats blijven staan voor de nacht en stoppen bij Vendas Novas in de buurt van een zwembad (daar staan over het algemeen campers).

 

Donderdag 3 november 2011

 

Vannacht nog wat regen. We lopen rond in Evora en bekijken de shops waar alles van kurk is gemaakt. Van dassen en schorten tot paraplu’s en pantoffels. Ook bijzonder, en een beetje luguber, is het kappelletje dat rond 1500 helemaal uit menselijke botten en schedels is opgetrokken. Capelo dos Ossos. Het verhaal wil, dat er vroeger niet genoeg plaats was op het kerkhof en dat de oude botten van de monniken in de omgeving dus regelmatig moesten worden opgegraven. Uit eerbied heeft men er toen maar een kerk mee gebouwd. Boven de deur stond in het Latijn ‘Wij botten, die hier liggen wachten op de uwe’. Verder gereden door de Alentejo door de olijf en kurk boomgaarden. Prachtig gebied en een mooie, goede weg er doorheen. Een gedeelte is beschermd natuur gebied. We slapen in Portel naast het politiebureau en het kasteel.

 

Vrijdag 4 november 2011

 

Het is nog buiig en we bekijken Beja. Via Mertola stoppen we onderweg om een paar menhirs te bekijken in Afonso Vicente. De asfaltweg gaat over in een zandweg en we rijden nog een paar kilometer door tot we bij de menhirs de lavajo komen. Twee rechtopstaande blokken steen met tekst en uitleg. Het ruikt er echt fantastisch naar allerlei kruiden en het is er heerlijk wandelen. We brengen er de nacht door ‘in the middle of nowhere’, kilometers van de bewoonde wereld.

 

Zaterdag 5 november 2011

 

Door de heuvels van de Algarve naar de kust gereden. Een wederom prachtig gebied om te zien met hier en daar een pas aangelegd stuwmeertje Vlak bij de Spaans Portugese grens rijden we een dorpje aan de kust binnen en treffen er op een parkeerplaats tientallen campers die allemaal staan te overwinteren. Het is er prachtig weer, stralende zon met wel een fris windje. Een rare gewaardwording om zoveel mensen bij elkaar te zien die allemaal voor hetzelfde komen. Er wordt gesjouwd met water en toiletten en vuil water en alles gaat in een rioolput in de straat, die is opengemaakt met een haak. We maken een strandwandeling en blijven er slapen.

Port enzo

 

Vrijdag 21 oktober 2011

 

Porto.

 Na een heerlijke nachtrust op de camping, met uitzondering van een enkele mug, gingen we op stap naar Porto. Indy bleef bij de bus om op te passen. We namen de bus naar het centrum en stapten uit bij het stadhuis, wat ook het eindpunt was. Daardoor hoefden we alleen nog maar naar beneden te lopen door de oude stadskern, handig dus. Evenals gisteren, toen we dwars door het centrum hebben gereden, was het helemaal niet druk met auto’s en er waren nog wel een aantal toeristen, maar niemand liep elkaar in de weg en de terrasjes waren nauwelijks gevuld. Het was weer een stralende en heldere warme dag en de meeste mensen liepen in korte broek en polo shirt. Rondom het enorme plein voor het stadhuis bevonden zich een aantal kolossale gebouwen die rijk gedecoreerd waren met ornamenten. We liepen verder door wat nauwe straatjes en er reed een tram op een hele steile weg. We kwamen bij een kerk met veel blauw mozaik (de Igeja Santa Clara) en liepen langs het oorlogsmuseum naar de cathedraal.(dos Grilos). Deze was helaas van binnen tijdelijk gesloten; ik denk omdat er wat VIP auto’s voor stonden en de inzittenden ervan een bezoek brachten.Verder Ribeira, de oude stadswijk in en een lekker kopje koffie gedronken op de kade. De ijzeren brug, Ponte de Luis overgestoken naar Vila Nova de Gaia, het centrum van de eeuwenoude porthandel. Dat klopte helemaal; alle portmerken hadden hier, keurig naast elkaar hun ‘caves’ , proeverijen en rondleidingen. Uiteraard was alles georienteerd op het massa toerisme en je kon alleen met guided tours naar binnen. Omdat we een paar uur moesten wachten op een Engelstalige rondleiding zijn we maar bij Croft naar binnen gelopen en hebben een Portugese rondleiding gevolgd. Per slot van rekening weten we wel hoe port wordt gemaakt en we gingen alleen om de kelders en eiken vaten te bezoeken. Die hebben we dan ook in grote getale gezien, tot die van 190.000 liter. Mooi gezicht hoe die vaten erbij lagen met duizenden tegelijk (de kleintjes dan). Bij Taylors, even verderop, konden we even naar binnen bij de vintage opslag. Daar lagen zo’n 80.000 flessen opgeslagen. We hebben uiteraard ook wat port geproefd maar de prijs- en smaak ervan scheelde niet veel met die in NL. Hoewel, je kon er ook een fles uit 1938 kopen voor 560 Euro. We hebben onze aankopen dan ook beperkt tot een fles Kopke. Na een hele dag in de stad rondgelopen te hebben besloten we weer naar de camping te gaan. Het gaat hier in Portugal waarschijnlijk zondag en maandag regenen dus we moeten een plan trekken voor wat indoor activiteiten.

 

Zaterdag 22 oktober 2011

 

We ruimen op ons gemak de bus op en gaan nog even aan de WiFi. Rond het middaguur vertrekken we van de camping en ff naar de supermarkt, inkopen doen voor het weekeinde. We besluiten een eindje langs de Costa Verde te rijden want het ziet ernaar uit dat je hier wel met de camper kunt staan. En inderdaad, na een half uurtje zagen we een aantal Portugese campers staan aan de boulevard in Espinho. We waren er ook welkom en hadden een mooi plaatsje. Espinho is een leuke, moderne stad met een strand en boulevard van enkele kilometers lang. Het was er leuk wandelen en overal winkels en restaurants. Er werd ook nog gesurfd; enkele surfscholen waren nog open. Leuk gezicht zo met die hoge golven mee.We hadden een visje gekocht en die heb ik buiten lekker zitten braden. Het was nog steeds zonnig en warm maar er kwam wel wat bewolking uit het westen aanzetten. Lekker geslapen; onze Portugese buren met campers (het waren er 8) maakten er een gezellige avond van. Gelukkig gingen ook zij op tijd slapen.

 

Zondag 23 oktober 2011

 

We rijden vandaag naar Aveiro, een bezienswaardig vissersdorpje. Er is een rommel/antiek markt en er heerst een vrolijke drukte. Het dorp ligt aan een rivierdelta en er lopen tal van kanalen doorheen. Natuurlijk kun je hier met een soort gemotoriseerde gondels de kanalen afvaren. De bootjes zijn heel leuk beschilderd en het is een vrolijk gezicht. Het is er, net zoals in Espinho, allemaal wat breder en moderner opgezet dan noord van Porto. Leuk om wat rond te wandelen en winkels te bekijken. De vele palmbomen die er staan zijn allemaal aangekleed met kleurige doeken om de stam. Al met al een soort Volendam van Portugal,, althans waar de toeristen komen want Aveiro is naast een belangrijke vissershaven ook de op twee na grootste industriestad van Portugal met scheepsbouw, keramiek en ijzer en staalproductie.Verder wordt er kunstmest gemaakt van zeewier. Verder naar Coimbra, de universiteits stad van Portugal. Onderweg kwamen we ontzettend veel restaurants tegen, die allemaal met een speenvarken reclame maakten. Er stond in het Engels Pig Parade op. Zeker een regionale traditie. Het was er in ieder geval opvallend druk met bezoekers, bussen vol. We arriveren in Coimbra en vinden er een mooie camper staanplaats in het sportpark naast de roeivereniging aan de rivier. Coimbra is 750 meter lopen.

 

Maandag 24 oktober 2011

 

We gaan Coimbra bezoeken en dat gaat gepaard met een steile klimpartij want de interessante (universiteits) gebouwen en bibliotheek liggen 700 meter hoger. We hebben een paraplu gekocht want het is afgelopen met het mooie, hete weer. ‘s Nachts regent het flink en overdag wisselen zon en buien elkaar af. De temperatuur is nog wel aangenaam, zo’n 23 graden. Nadat we het universiteitscomplex hadden bezocht zijn we door de oude stad naar beneden gelopen. In de oude stad kronkelen de straatjes van boven naar beneden en allemaal nauw en steil. Het leek net op een bazaar, maar dan niet overdekt. Coimbra is echt een hele leuke, gezellige stad met veel studenten natuurlijk. Daardoor ademt de stad een hele andere, jongere en actieve sfeer uit. Leuk om mee te maken. Na deze, enigzins vermoeiende trip besluiten we boodschappen te doen en kopen een aantal Port flessen in van een merk dat we nog niet hadden geproefd. ‘s Avonds besloten we een proef avond te maken en dat lukte aanvankelijk uistekend. Al snel hadden we een paar lekkere port wijnen ontdekt. Het bleef echter niet bij een enkel glaasje en een liter port verder, hebben we geslapen als een baby.

  

Dinsdag 25 oktober 2011

 

We hebben besloten welke port we mee naar huis nemen en kopen deze in. En hopen dat die port dan ook Nederland haalt. We gaan naar Tomar, zo’n 65 km verder naar het zuiden. In deze streek staan overal olijfbomen en het is oogst en snoei tijd. Het is een leuke weg van Coimbra naar Tomar, vol met dorpjes en een ouderwetse sfeer. Hier is niet veel veranderd de afgelopen 25 jaar. In Tomar aangekomen, rijden we naar de Convento de Christo, een Tempeliers klooster. We vergapen ons aan een enorm complex van verschillende gebouwen, versierd met veel ‘Manueelse’ ornamenten. Het verhaal wil, dat de Tempeliers zittend op hun paard, er de kerk binnen konden rijden bij ceremoniele gelegenheden. Ook Philips de tweede heeft er, tijdens zijn bewind over Portugal, zijn ‘Cortes’ gehouden, een vergadering met geestelijken, edelen en volksvertegenwoordigers. Het aardige is, dat het kloostercomplex, na restauratie weliswaar, geheel intact is te zien. Van slaapcellen tot kerk en keuken tot , graftombes en ondergronds waterbassin en een 4 km lang aquaduct. Zo krijg je een goed beeld van hoe de Tempeliers, die hier later zijn overgegaan in de orde van Christus, vanaf de 14e eeuw hebben geleefd. We brengen er een paar uur door, het is er erg fotogeniek en vooral de kerk is erg fraai beschilderd en betegeld met veel goudgeschilderde ornamenten en fraaie schilderijen en rijden dan door naar Fatima. Hier zijn de beste camper staan plaatsen van Portugal hebben we gelezen en inderdaad, dat klopt. We staan op een soort verharde campingplaats en er is praktisch niets waar het ons aan ontbreekt en dat nog geen 100 meter van de kerk, notabene.

 

Woensdag 26 oktober 2011

 

Het weer speelt ons vandaag parten. Vanaf maandag werd het regenachtig met buien en dat zou binnen een paar dagen zijn verdwenen. Het heeft echter weer gegoten en dat doet het nog steeds. Nu niet een buitje hier en daar maar continu. Mooi om de kerk van Fatima eens te bekijken. Een vrij eenvoudige kerk met een kolossaal plein ervoor. Hier heeft Paus JP in 2000 een mis opgedragen; ik schat dat er wel een paar 100.000 mensen op het plein konden staan. Er werden natuurlijk ook veel kaarsjes gebrand door bezoekers en in de kerk lagen de grafstenen van het meisje en jongetje dat Maria hadden gezien. Het andere meisje leeft nog steeds; ze moet inmiddels over de 100 jaar zijn. Door de regen zijn we weer snel naar de bus gegaan en zijn verder gereden naar Batalha en Alcobaca om enkele kloosters en kerken te bekijken. We zijn er niet naar binnen geweest want het was wel mooi geweest zo met die kerken in Portugal.

 

Aan het strand van Nazare hebben we lekker gelunched een hier brak de lucht enigszins open. Nazare is niet erg camper vriendelijk, in Sao Marinho do Porto is het beter geregeld. Een compleet nieuwbouwstadje aan een binnenmeer van de zee. Prachtig sikkelvormig strand met duinen en grote parkeer plaatsen, we zagen er wat campers staan dus die van ons erbij gezet. Helaas regende het weer pijpestelen, dus hebben we ons in de bus vermaakt.

 

Donderdag 27 oktober 2011

 

Na een ongestoorde zeer winderige nacht in Sao Marinho, waar dinosaurus sporen zijn gevonden, reden we door naar Obidos. Dit is een mooi dorp dat geheel binnen de oude stadsmuren ligt. Er zijn allemaal leuke winkeltjes en het doet er erg relaxed aan. Prachtige plaatjes kunnen schieten van oude straatjes en huizen. De onderkant en zijkanten van de meeste gebouwen waren met een blauwe of gele bies geverfd, wat een heel leuk en fris gezicht was. Er liep ook een kilometers lange aquaduct naar het dorp. In de zomer werd er veel georganiseerd en men was druk bezig om houten gebouwen af te breken die hadden gediend als entourage voor ridder spelen en een middeleeuwse markt. Obidos is ook beroemd om zijn kersenlikeur, lekker was die. We hielden het net droog gedurende ons bezoek en toen we weer bij de bus kwamen begon het weer te regenen. Onze volgende bestemming was Peniche. Dit was vroeger een eiland wat in de loop der tijd door het aanspoelen van zand, een schiereiland is geworden. De westkust bestond uit hoge rotsen, die door erosie een heel grillig uiterlijk hadden gekregen. Er zaten overal barsten en kloven in de rotskust. Ik schat dat het windkracht 9 was toen we langs de kustweg reden en af en toe spoelde er nog een metershoge golf over de bus. Het zeewater beukte gewoon omhoog. We waren van plan om bij een vuurtoren te gaan staan maar zagen daar, vanwege de wind en ruwe zee bij nader inzien toch vanaf. We reden een eindje verder naar de lijzijde van Peniche en kwamen in het dorpje zelf aan, wat redelijk beschut lag. Bovendien stond er een enorm fort uit de vroege middeleeuwen als bescherming van de haven tegen indringers uit zee. Toen we er een bezoek brachten, bleek in dit fort ten tijde van Salazar als gevangenis te hebben gediend en dit was nog heel goed te zien. Er was ook nog een museum maar dat hebben we geskipt. Peniche is een leuke vissershaven met tal van oude straatjes en restaurants. Omdat we vlak naast het fort op een parkeerplaats stonden, hebben we in de luwte verder weinig last meer van de wind gehad. Gelukkig geen regen meer, want de paraplu hangt waarschijnlijk nu nog bij Pingo Doce, een supermarkt.

 

Vrijdag 28 oktober 2011

 

De zon is weer tevoorschijn gekomen en het is weer een prachtige dag. Onze weg naar Lissabon vervolgd met een tussenstop bij een autowasserij want de bus zag er niet uit door al dat zoute water en we weten ook niet of we zoetwater jachtlak of zoutwater jachtlak hebben op de bus. De kust van Peniche naar Lissabon is werkelijk prachtig om te zien. Hoge rotsformaties die zo af en toe worden onderbroken door een heel mooi strandje. Er was bovendien aardig wat branding en men was nog druk bezig met surfen. Naarmate Lissabon dichterbij komt, worden de huizen steeds mooier en luxueuzer met aangelegde tuinen waar palmbomen, bougenville, aloe’s welig tieren. Een hele mooie rit, om kort te gaan en alles ziet er natuurlijk fraai iut als de zon schijnt, er geen wolkje is te zien en het is dik in de 20 graden. We hebben natuurlijk nog even lekker gelunched op zo’n fraai uitkijkpunt. Rond een uur of 4 kwamen we bij Paul en Janny aan in Cascais. We werden er hartelijk ontvangen en ze woonden in een zeer fraai, gunstig gelegen appartement met uitzicht op de zee. We hebben bijgepraat en heerlijke tapas gegeten, gevolgd door een Portugese maaltijd met een lokale wijn en daarna nog veel meer drankjes en portugese toetjes. We vonden het erg gezellig en hebben genoten van de gastvrijheid. Dank jullie wel.

 

De volgende morgen namen we, na een uitgebreid ontbijt en lekkere douche, afscheid en reden we door naar de camping midden in Lissabon.

 

Zaterdag 29 oktober 2011

 

Het is een heel luxe, 4 sterren camping, met een eigen picnick tafel, water, afvoer en vuilnisbak voor ons alleen. We besteden de rest van de dag om ons te orienteren en plannen te smeden voor de komende dagen, wat boodschappen te doen en enkele kleine reparaties aan de bus te plegen. De touwtjes van de verduistering/hor van het keukenraam zijn los geschoten. Een heel gepuzzel hoe die touwtje lopen, gelukkig komen we eruit.

 

Op weg naar Portugal

 

Donderdag 13 oktober 2011

 

Het leven is goed. We hebben een mooi plaatsje vlak bij het strand op een parkeerplaats gevonden met douche en afvalbakken. Over een houten vlonder lopen we zo het strand op. Er is praktisch niemand en we besluiten dat we hier een paar dagen blijven; het is tenslotte nog steeds boven de 30 graden. Strandweer dus. Het strand ligt vol met schelpen en we hebben een paar mooie exemplaren gevonden en meegenomen.
We worden al aardig bruin en er blijkt een bakkertje en alimentacion vlakbij te zijn. Veel bedevaartgangers, joggers en andere sportieve Spanjaarden op het voetpad, dat langs het strand loopt. Er lopen ook veel honden dus Indy heeft het ook erg naar haar zin. ‘s Avonds een koude (strand)douche genomen en we voelden ons een ander mens na al die hitte. Een borreltje zorgde verder dat we als een baby hebben geslapen.

 

Vrijdag 14 oktober 2011

 

Na lekker te hebben uitgeslapen, zijn we naar de markt in Fisterre gelopen. Veel kleding en schoeisel en een paar kraampjes met groenten. Leuker was het om door het oude dorpje te lopen met smalle steegjes en allerlei winkeltjes. Hoewel het er behoorlijk schoon werd gehouden, kwamen we toch wel dode ratten tegen op straat. Minder dus. We hebben een lekker, zoet, geelkleurig brood gekocht en gingen weer naar het strand. Het was weer erg heet. We lagen naast een troep meeuwen en die vlogen eens per dag met honderden tegelijk uit over de zee om daar weer neer te strijken. Grappig gezicht, deze vogels hadden blijkbaar een dagelijks ritme. Bovendien bevonden ze zich naast een vissershaven, dus ze zullen wel precies geweten hebben waar de vis te halen viel. Aardig natuurlijk, als dat je hoofdwaarneming van de dag is. Verder lekker gelezen op het strand en goed verbrand.

 

Zaterdag 15 oktober 2011

 

We besluiten om richting Portugal te vertrekken. We lezen in de krant dat daar ook een hittegolf heerst. Dus we kunnen er niet op achteruitgaan. Het is 34 graden en we slapen aan een verlaten strand in Caamano, aan de Costa de Morte, nog steeds in Galicie, Spanje. We hebben een fantastisch uitzicht en kunnen weer zo het strand oplopen vanuit de bus. Achter ons is een fonteintje met drinkwater. We zijn vandaag maar zo’n 100 km opgeschoten maar hebben geen haast, dus so what. Een mooi, zonnig en verlaten strandje laat niemand op vakantie voorbijgaan, toch?

 

Zondag 16 oktober 2011

 

Het is vandaag feest, ook op onze staanplaats aan het strand. Er loopt in klederdracht een groepje muzikanten voorbij en spelen voor ieder huis, dat een vuurpijl (met harde knal) afsteekt. Leuk, want er wordt ook op de doedelzak gespeeld. Iets wat ik hier niet had verwacht. Het blijkt dat het de dag van Sta Lucia is, en het groepje speelt op ons verzoek een deuntje. Na lekker te hebben ontbeten, vullen we ons drinkwater aan en rijden verder naar Viana do Castelo in Noord Portugal. In tegenstelling tot de Costa de Morte in Spanje zijn de wegen in Portugal erg smal en lopen niet langs het strand. Beetje puhhhh, dus. Het is er ook nergens recht of vlak en alle mogelijke staanplaatsen voor de bus zijn al lang bezet. Het vrije, Remy leventje langs mooie stranden is dus afgelopen. We besluiten om in Viana naast een pier te gaan staan in een industrie terrein naast een restaurant met een klein strandje. De golven beuken op de kust en er is bovendien een stevige mist opgestoken, wat voor flink wat afkoeling zorgt. Het is er echt koud, vergeleken met Spanje, brrrrrrrrr

 

Maandag 17 oktober 2011

 

Het is toch weer mooi weer geworden, overal zon en 25+ graden, heerlijk. We rijden naar Braga, een drukke stad in het zuiden van de Minho waar verder niet zoveel te doen is en vervolgens naar de pelgrimskerk Bom Jesus even verderop. De Kerk van Portugal met een hoofdletter K. Na een hele klimmende rit tot de heuveltop bereiken we de kerk met zijn 1000 treden van de barokke trap. We kunnen vlakbij de kerk parkeren en het is er heerlijk koel tussen de bomen. Er staan ook 4 hotels naast de kerk, just in case.Indy vond het er ook heel lekker. Voor het eerst in Portugal is er zacht, groen gras en niet van dat stekelige onkruid. Ze viel meteen in slaap en genoot van de lekkere ondergrond. De kerk met zijn trap was erg mooi en we hebben er veel foto’s van genomen. Na op de parkeerplaats bij de kerk lekker te hebben gelunched met een kopje thee, reden we verder naar Citania de Briteiros, een Keltische heuvelnederzetting van 400 AD. Er wordt beweerd dat deze nederzetting zeer lang heeft standgehouden tegen de bezetting van de Romeinen. We moetsen natuurlijk meteen aan Asterix en Obelix denken. Het is er natuurlijk smoorheet. Op een of andere manier zijn die archeologische opgravingen altijd bloedheet als wij er komen kijken. Om te overnachten, reden we naar Guimares, dat we ook wilden zien. Na wat heen en weer gereden te hebben door de stad, komen we uiteindelijk in een naburig dorpje terecht, Vila de Brito. Er is hier een openbare parkeerplaats voor een sportparkje dat door een notabele aan het dorp is geschonken. Cynthia laat hier nieuwe zolen onder haar (Turkse) sandalen zetten en het dorpje bruist van levendigheid. Allemaal moeders die kinderen van school halen. We zijn typisch beland in een echt woondorpje. Omdat er in het veldje aan de overkant van de weg wat straatvuil werd verbrand, wat de hele nacht nog nasmeulde en bovendien de wind variabel was, kreeg de bus al gauw een ‘hickory’ flavour van binnen dus Cynthia baalde als een stekker. Nadat we de wagen zo’n 25 meter verzet hadden, viel het wel weer mee. Lekker geslapen tot een uur of 12 ‘s nachts. Toen kwamen er een stel lolbroeken voorbij die op de bumpers gingen staan en met alle macht op de bus stoinden te slaan. Het duurde maar even, maar je wordt dan toch wel wakker met een raar gevoel. Achteraf bleek er niets kapotgegaan maar Beer was toch wel flink geschrokken. Cynthia slipe als een os en heeft er nauwelijks iets van gemerkt. Ja, je kunt toch moeilijk in de onderbroek naar buiten rennen, die gasten waren er toen allang vandoor, natuurlijk.

 

 

 

Dinsdag 18 oktober 2011

 

Na een verder rustige nacht togen we naar Guimaraes met een leuke historische binnenstad.We hebben het 10e eeuws kasteel bezocht, dat toebehoorde aan Alonso Henriques, een van de eerste koningen van Portugal en verder het koninklijk paleis, Paco dos Duques de Breganca. Het paleis was geheel ingericht en verfraaid met tapijten naar tekeningen van Rubens. De rest van het meubilair was 17e- en 18e eeuws. Gestopt bij McDonalds, ff een McFlurry met smarties naar binnen gewerkt en van de Wifi gebruik gemaakt. Boodschappen gedaan bij een Hypermarchee en daar op de parkeerplaats overnacht. Om 12 uur ‘s nachts wederom op de deur geklopt door de nachtwaker. Het parkeerterrein werd gesloten en of we ff wilden opzouten. Gelukkig lag er een indusrtieterrein vlakbij dus wij daar naartoe verhuisd en verder geslapen. Het leven van een camperaar in Portugal gaat niet over rozen, althans dat van ons niet. We moeten toch nog eens beter informeren hoe die nadere lui dat nou doen.

 

Woensdag 19 oktober 2011

Het wordt al vroeg druk waar we staan en we besluiten daarom maar op te staan en rijden naar Barcelos, onze volgende bestemming.Dit is een leuk stadje, vrij dicht bij de kust. De rood bruine, Portugese haan is symbool van de stad en er is elke donderdag een grote markt, de oudste van Portugal. In tegenstelling tot alle nauwe, bochtige weggetjes die we tot nu toe hebben gereden, is dit dorp vrij ruim opgezet. Een, wederom leuk historische binnenstad (het sterft ervan in Portugal, evenals kerken en kloosters) met een kasteel, oude brug en historische huizen. We slenteren wat door de stad en slapen naast het zwembad aan de rivier. Hier staan ook andere campers dus we staan OK. Dat klopt, want we hebben heerlijk geslapen.

 

Donderdag 20 Oktober 2011

Het is nog steeds onbewolkt en over de 25 graden en we bezoeken de markt van Barcelos. Leuke markt waar van alles te koop is, kleding, groenten fruit maar ook complete meubels, schoenen, levende vogels en kippen tot wijnpersen en gistketels. Allemaal oudere dames die graaien dat het een lust is. Ze prijzen hun waren aan met een megafoon.Spijkerbroeken voor 5 euro, en ga maar door. We hebben er ons een uurtje staan te vergapen en wat rondgelopen. Daarna reden we verder naar Porto, zo’n 65 km verderop. De Garmin laat ons dwars door het oude centrum rijden. Gelukkig was het niet erg druk met auto’s op de weg en we konden toch in redelijke tijd de stad doorkomen. We stoppen oip de camping Praia de Madalena aan de kust, waar we de bus eens goed uitmestten, de was deden en ons lekker hebben gedoucht. We waren tenslotte al anderhalve week niet meer op een camping geweest. Ze hebben hier ook een Wifi, dus we kunnen nu e.e.a. uploaden.